Archiv für den Monat August 2014

/// Opening @ Galeria OFF Piotrkowska „ona i ja – wahlverwandtschaften“

ona i ja

wahlverwandtschaften

Alexander Bühler, Keren Cytter, Aleksandra Frankowska, Agnieszka Kołek, Ola Kozioł, Line Krom, Astrid Stricker i Stefanie Trojan

06 września – 18 września, 2014

Wernisaż: 5 września,  2014, godz. 19:00

 

///Galeria OFF Piotrkowska// ul. Piotrkowska 138/140// 90-062 Łodź, Polska///

 

Godziny otwarcia: Pn – Nd  12:00-19:00 oraz po umówieniu telefonicznym

Kurator: Aline von der Assen

Koordynator: Aleksandra Frankowska-Plewka

Program edukacyjny towarzyszący wystawie: Pracownia OKO, konieczna rezerwacja

T                + 48 790 607 786, + 48 531 400 882

E                pracownia@oko.edu.pl

W               www.oko.edu.pl

 

‘Ona i ja’ to ekspozycja zgłębiająca sposoby, na które artyści radzą sobie z kulturowo ukształtowanymi obrazami społecznych interakcji. Jak sugeruje podtytuł wystawy temat nadbudowany jest na koncepcji elective affinities (niem. Die Wahlverwandtschaften), pojęcia zapożyczonego z chemii fizycznej. W swojej uznanej powieści pod tym samym tytułem (w Polsce ukazanej pod tytułem “Powinowactwo z wyboru”), Goethe stosuje metaforę substancji tworzących związki chemiczne lub opierających się rozkładowi w odniesieniu do związków międzyludzkich. Czy jest tak jak sugeruje Goethe? Czy romantyczne relacje i więzi między ludźmi mogą być przewidywalne i obliczalne, jak chemiczne reakcje?

To w jaki sposób postrzegamy społeczne interakcje i relacje jest kształtowane przez normy i konwencje naszego zeitgeist. W neoliberalnym świecie gospodarki rynkowej, siatki  i relacje społeczne są w dużym stopniu widoczne, oceniane, racjonalizowane, stają się towarem. Inżynieria społeczna oraz oprogramowanie, z którego korzystają portale randkowe ukazują jak trafnie koncepcja ta może być zastosowana w odniesieniu do współczesności. Komputerowe algorytmy oceniają i katalogują informacje na nasz temat, aby dopasować nas do usług i produktów. Nasza historia przeglądania i kliknięte „lubię to” kategoryzują to kim jesteśmy i co można nam sprzedać.

W dobie Internetu teoria Goethego nie wydaje się cudacznym wymysłem. W narracji powieści koncepcja jednak upada, uczucia takie jak pożądanie i wyrzuty sumienia wymykają się spod kontroli. Współczesne artystyczne poszukiwania wykonalności teoretycznych założeń skupiają się wokół estetycznego dyskursu przekraczania i zacierania granic sztuki i życia.

Na wystawie można zobaczyć prace Alexandra Bühler, Keren Cytter, Aleksandry Frankowskiej, Agnieszki Kołek, Oli Kozioł, Line Krom, Astrid Stricker i Stefanie Trojan. Media, którymi operują artyści to fotografia, wideo, performance, malarstwo I rysunek.

Specjalnie na obecną wystawę Alexander Bühler stworzył nową pracę, która prezentowana jest w formie ściennego kolażu. Zdjęcia, teksty i obiekty funkcjonują jak łamigłówka osobistych i losowych spotkań artysty  w podróży po Azji. Praca jest zbiorem kilku różnych historii, które wzajemnie się przekształcają tworząc zupełnie nowe znaczenia.

Keren Cytter tworzy filmy, wideo instalacje i rysunki, które reprezentują społeczne rzeczywistości poprzez eksperymentalne modele sposobów opowiadania. Charakteryzujące się nielinearną, cykliczną logiką, filmy Cytter składają się z wielu warstw obrazów: rozmów; monologów i narracji, systematycznie skomponowanych by podważyć konwencje językowe i tradycyjny schemat interpretacji. Przypominające amatorskie filmy domowe i wideo pamiętniki, te montaże wrażeń, wspomnień i wyobrażeń to poetyckie i nawiązujące do osobistych doświadczeń kompozycje.

Aleksandra Frankowska maluje z natury i w swoich obrazach skupia się na tym co zwykłe i codzienne. Zafascynowana jest koncepcją nauki malarstwa jako nauczania sposobu widzenia i obserwowania. Artystka używa relacji uczeń-nauczyciel jako siły napędowej w swojej pracy, często przeprowadzając próby lub przepracowując swoje pomysły z własnymi studentami. Ostatnie prace zainspirowane są technikami recyclingu używanymi w pracy edukacyjnej z młodszymi dziećmi oraz naturalną zdolnością dzieci do wykorzystywania wyników swojej pracy jako materiał i inspirację do dalszej twórczości.

Prace Agnieszki Kołek skupiają się na stosunkach międzyludzkich, ich złożoności i wzajemnych powiązaniach. Artystka porusza się między mikroskopową obserwacją relacji pomiędzy dwojgiem ludzi a szerszym spojrzeniem na reakcje społeczeństw na wydarzenia polityczne. Jest szczególnie zainteresowana motywami postępowania określanego w języku angielskim jako willful blindness.

Ola Kozioł zajmuje się malarstwem, instalacją, wideo i performance, jednak tym, co stanowi o swoistości jej twórczości jest łączenie z tymi tradycyjnie używanymi w sztukach wizualnych metodami techniki „białego głosu”, czyli śpiewu na otwartym gardle. Ten rodzaj śpiewu archaicznego typowy dla muzyki ludowej jest charakterystyczny dla Europy Wschodniej: Polski, Ukrainy, Białorusi, Rosji i Bułgarii. Przenikliwy głos jest stworzony do niesienia się wśród otwartych przestrzeni lub zdolny w sytuacjach społecznych przebijać się przez gwar zatłoczonych pomieszczeń.

Line Krom wynajmuje młodych mężczyzn do podtrzymywania jej instalacji w miejscu. Mężczyźni są eleganccy i wyglądem przypominają modeli. Stają się integralną częścią instalacji. Kompozycja jest kruchym tworem i gdy skończy się ustalony czas, instalacja rozpadnie się.

Astrid Stricker jest najlepiej znana ze swoich rysunków. Jej ostatnie prace poruszają temat masowych zgromadzeń, procesji i powodzi. Wodne wiry, fale i lekkie powiewy zlewają się z fragmentami architektury by stworzyć chaotyczne współistnienie. Ta równoczesność nie jest szczęśliwa, jest raczej ścisłym obopólnym porozumieniem.

Prace Stefanie Trojan nawiązują do wzorów społecznych i nawyków dnia codziennego. Artystka rozwija swoje performance jak społeczne śledztwa. Sprawdza wartości przyzwyczajeń, rutynowych obyczajów, tabu i przenosi swoje pytania na obserwatora. Staje się częścią performance’u. Trojan nie pracuje z obrazami lecz z doświadczeniami.

 

ona i ja

wahlverwandtschaften

 

Alexander Bühler, Keren Cytter, Aleksandra Frankowska, Agnieszka Kołek, Ola Kozioł, Line Krom, Astrid Stricker and Stefanie Trojan

06 September – 18 September, 2014

Opening: 5 September,  2014, 19:00 h

 

///Galeria OFF Piotrkowska// ul. Piotrkowska 138/140// 90-062 Łodź, Polska///

 

Opening Hours: Mon – Sun  12:00-19:00 and on appointment

Curator: Aline von der Assen

Project Coordinator: Aleksandra Frankowska-Plewka

Gallery program by Pracownia OKO, booking required

T         + 48 790 607 786, + 48 531 400 882

E         pracownia@oko.edu.pl

W         www.oko.edu.pl

 

,Ona i ja‘ explores the ways that eight artists deal with culturally shaped images of social interactions. Elective affinities, the show’s subtitle indicates a theme loosely based around the term borrowed from physical chemistry. In his iconic novel with the same title the poet Goethe applies the metaphor of chemical substances forming compounds or resisting decomposition to human relationships. As Goethe alludes, can relationships be as predictable and calculable as chemical reactions?

In today’s deregulated neoliberal world, social networks and relationships become visible, evaluated, rationalized and commodified. For example, computing algorithms evaluate our searches and catalogue our information to match us with advertisements, businesses and interests that relate to what we have previously searched. Our search history like our preferences or ‘likes’ on dating sites and social networking sites categorize who we are and what people can potentially sell to us. (As the old adage goes, ‘If the service is free, you are the product.’)

With the internet, Goethe’s idea doesn’t seem outlandish. Yet, for him the concept doesn’t work because human passion and guilt get out of control and mar the clear connections of science and math. The contemporary artistic examination about feasibility in social interaction picks up on the aesthetic discourses of transgressing boundaries and, blurring art and life.

Works from Alexander Bühler, Keren Cytter, Aleksandra Frankowska, Agnieszka Kolek, Ola Koziol, Line Krom, Astrid Stricker and Stefanie Trojan in photography, video, performance, painting and drawing will be on display.

For the group show Alexander Bühler, is making a new work, one that is presented as a wall collage. Photos, text and objects function like a puzzle piece of personal and random encounters made on his travels throughout Asia and bring several different stories together – transforming each individual into a whole, new meaning.

Keren Cytter creates films, video installations, and drawings that represent social realities through experimental modes of storytelling. Characterized by a non-linear, cyclical logic Cytter’s films consist of multiple layers of images, conversation, monologue, and narration that are systematically composed to undermine linguistic conventions and traditional interpretative schemata. Recalling amateur home movies and video diaries, these montages of impressions, memories, and imaginings are poetic and self-referential in composition.

Aleksandra Frankowska works from direct observation, and in her paintings she focuses on the overlooked and ordinary. She is fascinated by the concept that to teach painting is to teach someone to look and observe. The artist uses the teacher-student relationship as a propeller in her work, often testing or reworking her ideas with students. Recent works are inspired by recycling techniques used in educational work with younger children and the children’s ability to use their own work results in a material and inspiration for further creation.

Agnieszka Kolek’s work focuses on human relations, their complexity and interrelations. She moves from a microscopic view of one-on-one human relations to a wider view where society chooses how to react to political events. She is particularly interested in human motivations behind ‘willful blindness’.

Ola Kozioł creates paintings, installations, videos and performances but what makes her art unique is her connection of traditional visual art methods with the technique of “white voice”. The ‘white voice’ is  a technique typical of Central and Eastern Europe (Poland, Ukraine, Belarus, Russia) and Balkan countries folk music culture, where air is pushed slowly through the diaphragm and the throat stays completely open. This piercing voice (white voice) can spread and push through the noisy, crowded or open spaces in social situations.

Line Krom hires young sleek model-esque men to hold her minimalistic installation in place. They become an integral part of the installation itself, because it is only while they are in place and holding the works that the composition is whole. Line Krom’s work is a fragile system and once the agreed time is up the installation collapses.

Astrid Stricker is best known for her drawings. Her recent works deal with mass gatherings, processions and floods. Water swirls, waves and airy puffs blend with architectural fragments to form a chaotic coexistence. The convergence is not a happy one, but a rather succinct mutual agreement.

Stefanie Trojan’s work is about social patterns, habits and daily things. She develops her performances like social investigations. She checks the value of routines and taboos and passes her questions over to the observer. The audience becomes part of the performance. Trojan doesn’t with work images, but with experience.

 

Advertisements